De dierenarts

Cass is vandaag naar de dierenarts geweest. Ze vindt het een erg mooie hond en dat vinden we zelf ook natuurlijk. Alles is lekker gezond. Volgende week de tweede inenting halen dan kunnen we lekker het bos in en andere honden ontmoeten.

Het heerlijke kussen waar meneer zijn plekje had hebben we tijdelijk even weggehaald. Nu verkiesd hij de bench als zijn veilige plekje. Zo hopen we dat hij wat makkelijker alleen kan zijn in de bench. Het slapen is al goed opgeknapt s'nachts. We mogen lekker weer in ons bed slapen, zonder dat hij er een probleem mee heeft.

Ik ben zo alleeeeeennnnn oehoeoeoehoeeoeoe

Er zijn wel eens momenten dat zowel het vrouwtje als het baasje iets anders moeten doen. Zo werd er het een en ander gestreken en gedoucht, maar beide boven.
Het ideale moment om Cass zijn eeste moment alleen in de bench te geven.

Nou voordat we de eerste stap op de trap deden begon het geroep al.
Afgesproken om hem voor de eerste keer alleen maar 5 minuten te laten roepen.
Het beviel Cass voor geen meter. Dus dat gaan we vaker doen. Steeds een beetje langer net zolag tot hij een keer stil wordt of blijft. Kan me best voorstellen dat het eng is eenzaam in een ijzer hokje..

1e nacht

Na een lange dag met veel indrukken was het tijd om te gaan slapen. Niet zozeer voor Cass, maar wel voor ons. Om 23:30 is Cass nog even uit geweest, lekker geplast. Baasje heeft de bench naar de slaapkamer gesleep en dan was het de bedoeling dat Cass daar in ging slapen. Erin ging nog wel maar de deur dicht was even niet leuk. Of tenminste niet zo lang. Een beetje piepen dus, maar dat hield wel snel op. Cass viel in slaap en de Baasjes lagen naar het plafond te staren en op ieder geluidje uit de bench te beluisteren. Rond 1:30 had meneer genoeg geslapen. Eerst piepen (beetje tegen hem gepraat), toen wat harder piepen (even rechtop gaan zitten zodat hij ons zag dat we er nog waren), toen harop janken alsof het volle maan was. Misschien moet hij wel plassen, dus Arnold naar buiten met Cass. Dat was een feestje, lekker gespeeld en gerend maar geen plas of poep. Na 15 minuten in de maling genomen te zijn is Arnold weer naar bed gegaan en Cass in de Bench. Niet meer stil te krijgen. Slaapzak maar gepakt en naast de bench gaan liggen. Dat vind hij prima en zo hebben we toch nog enigzins geslapen. Arnold was wel veel wakker en schoof af en toe een stukje bij hem vandaan. (hij moet er toch aan wennen)
vanochten om 6.30 was het genoeg geweest en plastijd. Snel naar buiten en lekker geplasd. Nog geen poep maar dat komt zo wel want hij heeft nu ook voor het eerst zijn bakje leeggegeten. (gisteren nog maar ef en toe een brokje) Heerlijk 30 minuten buiten geweest, binnen nog een half uurtje gereld met de baasjes en nu ligt hij voor pampus onder de tafel. Vanavond weer opnieuw beginnen met op bed slapen en dan zien we wel weer hoe hij reageerd. Vandaag een drukke dag er komen kennisen kijken met kindjes (goed voor hem).

Cass is 'thuis'

Nou en klein ritje van Driebergen naar Maarssen, en maar goed ook. Meneer had geen geduld. Eerst een beetje bibberen maar voordat we op de snelweg waren wilde hij de auto wel even verder verkennen. Bijna thuis hadden we alleen maar rode stoplichten. Daar moest meneer van spugen. Het viel wel mee.

Buiten uit de auto was maar eng. Het waait, het ruikt, het is anders.

Binnen rond kijken. Het geluid van de vogels was maar raar, maar dat duurde maar even. Even een flink aantal rondjes door het huis gelopen en alles besnuffeld. Eventjes piepen zo van waar zijn al mijn vriendjes nou, maar niks ernstigs. Buiten niet geplasd, binnen geen drang en toen..... te laat. Daarna wat gegeten. Nu ligt hij onder de tafel in een dik coma te rusten.....

Nog 1 nachtje slapen..... tenminste.....

Als het slapen wordt.
Op een of andere manier heb ik last van gezonde spanning en zenuwen. Het klinkt misschien raar voor een hondje, maar ik vindt het toch wel spannend. Hoe zou het gaan? Kan hij zijn draai vinden bij ons? Hoe gaat het s'nachts? Iedere keer als ik mijn ogen dichtdoe in bed gaan die dingen door mijn hoofd. Niet echt vervelend, maar je blijft er net wakker van.

Jaaaaa het komt dichterbij

Na een emailtje donderdag avond zijn we vrijdag gebeld door Angelique. De chipper komt maandag dus daarna zijn de pups klaar. Gelijk maar afgesproken om hem vrijdag de 25ste op te halen om 11.00 uur.

Joepie......

Laatste bezoekje

Dinsdagavond zijn we even naar Driebergen gereden om te kijken hoe het met de puppy's is. Op verschillende foto's hadden we al gezien dat ze enorm hard groeien. Bij aankomst kregen we eerst de hartelijke groeten van Beau, Naomi en Maxim. Ook de puppy's waren blij met visite. Binnen 5 minuten zijn dan ook de veters van je schoenen los, de onderkant van je broekspijpen geperforeerd, je vingers afgekauwd en je gezicht afgekust. Terwijl de ene helft druk bezig is met spelen en slopen probeert de andere helft je zo verschrikkelijk lief als mogelijk aan te kijken.
De tijd vliegt en na veel spelen, aaien, knuffelen, kletsen, koffie en wat fris zijn we maar terug naar Maarssen gegaan. Slecht geslapen die nacht. Druk geweest met de hond...... (op een leuke manier)